ده فرمان کانگ فو

ده فرمان کانگ فو در سلسله ی (منیگ)در اوایل قرن شانزدهم توسط (چوئید)به رشته تحریر درآمده است.این فرامین اصول اخلاقی و روحی در کانگ فو را تشکیل میداده است و طی سالیان طولانی این فرامین در دستور کار کانگ فو کاران چین قرار داشته است.

  • فرمان اول:هنرجو بایستی بدون انقطاع تمرین کند.
  • فرمان دوم:رزم بایستی فقط برای دفاع از خود به طور مشروح استفاده شود.
  • فرمان سوم:تمام استادان و بزرگسالان باید مورد ملاحظه و احترام قرار گیرند.
  • فرمان چهارم:هنر جو بایستی در طول زندگی با هم دوره ای های خود دوست و مهربان باشد.
  • فرمان پنجم:کانگ فو کار در هنگام مسافرت بایستی از خود نمایی و نشان دادن قدرت خود به مردم عامی خود داری کند به طوری که حتی از مبارزه دوری کند.چون در این صورت………
  • فرمان ششم:کانگ فو کار نباید پرخاشگر و اهل منازعه باشد.
  • فرمان هفتم:از خوردن شراب و گوشت پرهیز کند.
  • فرمان هشتم:افراط در تمایلات جنسی جایز نیست.
  • فرمان نهم:کانگ فو کار نبایستی عجولانه به هر کسی فنون خود را بیاموزد زیرا ممکن است باعث اذیت دیگران شود.
  • فرمان دهم:کانگ فو کار بایستی از نقش تهاجم و حرص و اعمال تهدید آمیز دوری کند

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.